Kalkulyatorlar və telefonlar 1960-cı illərin sonlarında məşhurlaşmağa başladı. Kalkulyatorlarda böyük rəqəmlərin asanlıqla yazıla bilməsi üçün 9-dan 0-a qədər ardıcıllığa üstünlük verildi.
Telefonlarda 1, 2, 3 nömrələrinin yuxarıda olması isə nömrələri daha sürətli və səhvsiz yığmağa kömək edirdi. Xüsusilə, telefon operatorları düymələrin səhv yerləşdirildiyi təqdirdə siqnal xətalarının arta biləcəyinin fərqinə varmışdılar.
1960-cı illərdə Bell laboratoriyaları istifadəçi təcrübəsini yaxşılaşdırmaq üçün geniş araşdırma apardı və müəyyən etdi ki, 1, 2, 3 sıralama dizaynı daha çox istifadəçi dostudur. Bu dizaynın qəbulu ilə sıralama telefonlarda standartlaşdırıldı.
IBM-in köhnə kompüterlərində rəqəmlər 1, 2, 3 sırası ilə yuxarıda yerləşdirilirdi. Bunun isə telefonların klaviaturasındakı sıralama dizaynına ilham verdiyi düşünülür.
10 düyməli makinalar, kalkulyatorlar və klaviaturalar kimi innovasiyaların ixtiraçısı olan David Sundstrand tərəfindən hazırlanmış ilk kalkulyatorlar altda 1, 2, 3 olmaqla dizayn edilmiş və 119487 № ilə patentləşdirilmişdir. Deyilənə görə, sonradan istehsal edilən kalkulyatorlar da bu dizayn əsasında hazırlanıb.
Telefonlar və kalkulyatorlar arasındakı bu fərq istifadəçi ehtiyacları, texnoloji innovasiyalar və tarixi dizayn üstünlükləri nəticəsində ortaya çıxdı. Bu günün özündə belə, bu iki fərqli dizayn öz sahələrində ən uyğun istifadəçi təcrübəsini təmin etmək üçün istifadə olunur.
